Bosti starts using computers at young age. Programming little hacks, cheats for games and graph programs for his math teacher, je discovered that you van also visually use the tools the computer offer. In 1993, bosti starts to play with 3D studio 3.0 then still for MS-DOS. Autodesk Animator was also one of the favourites, and in 1994, the first secondes have been animated. A bull which in a bloody manner, loses his limbs while playing with fire work. In 1995, bost creates his first 3D scene, a "smurf village". These are still prominently displayed in his work room. THE REST WILL BE TRANSLATED SOON!! (REALLY)

bosti besluit de zomer te gaan werken in een computer zaak. Hier doet hij veel ervaring op met het bouwen en troubleshooten van computers. Tussentijds bezoekt hij beursen en seminars. Op de CGI-X in 1997 raakt bosti aan de praat met Arturo Sinclair. Arturo werkt op dat moment bij SZM studios in München aan een experimenteel project dat heet “Jets – Leben am Limit”. Hij zoekt hiervoor jonge getalenteerde 3D animators. bosti kijkt de kat nog even uit de boom.

Enkele maanden later trekt bosti de stoute schoenen aan en e-mailt Arturo. Twee weken later zat hij all-expences-paid in het vliegtuig naar München. Zelfs een appartement in het centrum van München ontbrak niet. De net 18 geworden bosti wist niet wat hem overkwam. In de 6 maanden dat hij daar werkte deed hij ontzettend veel ervaring op. In de praktijk leren was veel interessanter ontdekte bosti.

Eenmaal terug in Nederland trachtte bosti om freelance te gaan werken. Echter kende hij weinig mensen in de branche en tevens waren zijn sociale talenten nog niet volledig ontwikkeld op zijn jonge leeftijd. Een klein klusje voor de VPRO werd binnengehaald. “De Wraakengel”, hiervoor moest bosti een hollend meisje animeren door een oneindig doolhof. Cameraman op dit project was Tinus Holthuis, hij kende wel iemand die opzoek was naar een getalenteerde 3D animator.

Zo kwam bosti bij Reinier van Brummelen terecht. Dit klikte meteen. Reinier werkte aan uitdagende projecten voor o.a. Peter Greenaway, Ben Sombogaart, Paul Tickell. Zowel voor film als voor expositie/theater doeleinden. Reinier doopte het nieuw ontstane bedrijfje “StereoMatrix”, naar een mathematische term. Reinier’s vader was namelijk wiskunde leraar. In de 4 jaar dat bosti samenwerkte met Reinier werd de kern gevormd van wie hij nu is. Omdat Stereomatrix klein was en de projecten groot waren de taken zeer gevarieerd. Hier ontdekte bosti ook 2D Compositing. Reinier kleurcorrigeerde de door hem gedraaide projecten zelf in Digital Fusion. Reinier was immers zelf cameraman.

Al snel werden de projecten groter, visual effects werden via een Digital Intermediate traject uitgeschoten bij Cineco. Hier is ook de eerste samenwerking ontstaan tussen bosti en dit Nederlandse film lab. Op een gegeven moment werden echter de projecten zelfs te ambitieus voor Reinier. Hij besloot dus ook om (tijdelijk) de werkzaamheden stil te leggen.

Erik van Empel stond in 2002 al klaar om de door Reinier gedrillde bosti in te zetten voor zijn eigen documentaire “Tour dés Legendes”. Gedraaid op film met als doel de bioscoop in te gaan. Een ambitieus project met maar liefst 10 minuten aan visual effects die via een DI traject naar film terug geschreven zouden worden. Dit bleek een groot succes en de samenwerking tussen Erik en bosti duurt nog steeds voort.

Na dit project, welke ongeveer 4 maanden in beslag nam. Solliciteerde bosti in de zomer van 2003 bij een bedrijf ’50 FPS Post’. Destijds telde ze nog maar 5 man personeel. Dit bedrijf ging net beginnen met de voorbereiding van de film “De Passievrucht”. Deze film zou via een Digital Intermediate traject worden afgewerkt op de nog aan te schaffen Baselight. De DI ervaring van bosti zou hier dus goed van dienst zijn.

Brian Krijgsman nam de grading van “De Passievrucht” voor zijn rekening. bosti boog zich over de vele visual effects shots. Toen Brian naar Framestore in London vertrok, kort na “De Passievrucht” nam bosti uit eigen initiatief de scepter over m.b.t. Baselight en de DI film afwerking faciliteiten die ‘50 FPS’ was gestart. In de 3 jaar die komen gingen deed bosti zowel veel online/vfx afwerkingen voor commercials op de 5D Cyborg als een aantal DI grading klussen, of supervisie hierover.

De ambitie van “50 FPS” overtrof echter hun huisvesting en hun personeelsbestand. In mei 2006 was de transitie naar “Filmmore” dus ook een feit. Samen met Wim van Slooten zette bosti een Digital Intermediate traject op dat superieur was aan die van de huidige concurrenten. Deze bestond als basis uit een Arriscan en Baselight combinatie.

Tegelijkertijd ging bosti wederom de samenwerking aan met Erik van Empel. De film van Jos de Putter genaamd “Het Verloren Land” had een angstwekkende hoeveelheid visual effects nodig op een bescheiden budget. De drie maanden die komen gingen zouden dus ook intens worden.

Na het succesvol afsluiten van dit project zou bosti nog ruim een jaar lang filmgrading doen onder de vlag van Filmmore. Filmmore was al uitgegroeid tot een voor Nederlandse normen groot post productie bedrijf en telde zo’n 30 man personeel.

bosti vond dat het tijd was om de wegen te scheiden, freelancen wilde hij! En zo zou het geschieden. In de zomer van 2007 was dit een feit.

Florentijn Bos aka bosti

Heb ik je interesse gewekt?

Mijn CV kun je hier downloaden.

Bekijk ook eens mijn IMDB vermelding.

Tevens is zijn portfolio de moeite van het kijken waard.

Voor producenten, DOP’s, studenten en overige geïnteresseerden is de afdeling “bosti University” een geschikte plek om alles te weten te komen over Digital Intermediate.